Równość i sprawiedliwość to dwa drażliwe pojęcia. Na ich podstawie mogą błyskawicznie wybuchać dramatyczne debaty. W tym czy innym momencie do tych debat może wkradać się znane zdanie ze słynnej powieści "Folwark zwierzęcy".

Wszystkie zwierzęta są stworzone równe, ale niektóre są równiejsze od innych.

Orwell z pewnością znał się na cebuli. To zdanie jest tak prawdziwe, poza polityką wokół niego. Na pierwszy rzut oka, istnieją dwa duże typy ludzi: ci, którzy są równi między sobą i ci, którzy są bardziej równi. Ale ta druga kategoria może być podzielona również na tych, którzy są równi i wiedzą o tym oraz tych, którzy są równi, ale nie zdają sobie z tego sprawy.

Tych należących do tej ostatniej kategorii jest bardzo wielu. Ja prawdopodobnie do niej należę. Ty prawdopodobnie do niej należysz. Każdy, kto nigdy nie doświadczył żadnego rodzaju dyskryminacji, prawdopodobnie do niej należy. I dopiero gdy ktoś z kategorii równych wskaże na większą część naszej kategorii, uświadamiamy sobie, że do niej należymy. Przynajmniej niektórzy z nas to robią.

Niektórzy z nas są naprawdę równiejsi od innych

Weźmy na przykład osoby niepełnosprawne. Osoby całkowicie zdrowe i osoby niepełnosprawne są równe wobec prawa, mają równy dostęp do edukacji, mogą przestrzegać dowolnych norm kulturowych, itd. Ale niektórzy nie będą mogli wchodzić po schodach, gdy idą do sądu, by pełnić obowiązki ławnika, albo gdy pędzą przez korytarze szkoły, by dostać się na kolejny kurs. Istnieją jednak rozwiązania, ale dla tych osób schody pozostają przeszkodą nie do pokonania.

Miliony dorosłych osób w USA żyją z jakimś rodzajem niepełnosprawności, niezależnie od tego, czy mówimy o niepełnosprawności fizycznej (lub ruchowej), całkowitym lub częściowym uszkodzeniu wzroku, całkowitym lub częściowym uszkodzeniu słuchu, zaburzeniach mowy, ślepocie na kolory, niepełnosprawności poznawczej lub neurologicznej, czy też o innych nieujawnionych lub tymczasowych niepełnosprawnościach.

Co więcej, niepełnosprawność rozwojowa nie zna granic wiekowych. Zgodnie z danymi Centers for Disease Control and Prevention, stosunkowo niedawne szacunki w Stanach Zjednoczonych pokazują, że około jedno na sześć, lub około 15%, dzieci w wieku od 3 do 17 lat ma jedną lub więcej niepełnosprawności rozwojowych, które zazwyczaj trwają przez całe życie danej osoby.

Wiele z tych zaburzeń wpływa na przetwarzanie informacji i uczenie się dzieci i nastolatków, ale nie są one niemożliwe do przezwyciężenia. To, że ktoś nie potrafi odróżnić jasnego różu od szarości, nie oznacza, że nie może zrozumieć, o czym jest kurs, nie może wykonać zadań domowych, czy ogólnie być dobrym uczniem.

Dlaczego dostępność e-learningu ma znaczenie: WCAG i Sekcja 508

Nawet jeśli system edukacji nalega na utrzymanie tradycyjnych (a czasem przestarzałych) metod nauczania, zmiany są nieuchronne.

Nauczyciele przerzucają swoje klasy, wypróbowują techniki grywalizacji, włączają aplikacje do zajęć lekcyjnych i śledzą postępy uczniów poprzez szkolny system zarządzania uczeniem się. Technologia odgrywa ogromną rolę w tym, jak edukacja się zmienia, a coraz więcej zajęć odbywa się online.

Jeśli dostanie się na różne piętra w instytucji edukacyjnej może odbywać się zarówno schodami, jak i windami lub rampami - aby zapewnić wszystkim uczniom dostęp do klasy - co można zrobić, aby zapewnić wszystkim uczniom równy dostęp do wirtualnego środowiska nauki, które odbywa się online?

A przede wszystkim, dlaczego powinno Cię to obchodzić?

Cóż, e-learning jest formą treści online, a wszystkie treści online powinny być zgodne z WCAG.

WCAG to skrót od Web Content Accessibility Guidelines. Wytyczne te zostały stworzone przez World Wide Web Consortium (W3CM), tę samą organizację, która stoi za HTML, CSS, XML i innymi technicznymi rzeczami, które sprawiają, że Internet jest możliwy. Dokumenty WCAG wyjaśniają, jak sprawić, by zawartość stron internetowych była bardziej dostępna dla osób niepełnosprawnych.

Ale tworzenie materiałów do nauki online, które mogą być dostępne dla wszystkich studentów, także tych niepełnosprawnych, nie polega tylko na przestrzeganiu wyżej wymienionych wytycznych. Chodzi również o przestrzeganie prawa.

Wszystkie treści e-learningowe muszą być zgodne z Sekcją 508 Ustawy o Rehabilitacji z 1973 roku, z poprawkami z 1998 roku. Sekcja 508 wymaga od agencji federalnych, aby wszystkie technologie elektroniczne i informacyjne były dostępne dla osób niepełnosprawnych.

Jeśli więc jesteś w jakikolwiek sposób zaangażowany w tworzenie kursów online dla studentów, musisz zwrócić uwagę na te wytyczne i wymagania prawne i odpowiednio zaprojektować materiały do nauki online.

Na czym powinni skupić się edukatorzy podczas zapewniania dostępności w e-learningu?

Zanim zaczniesz projektować kursy online zgodne z wymogami dostępności, pamiętaj, że studenci niepełnosprawni to wciąż studenci. Nie twórz różnych kursów czy materiałów edukacyjnych specjalnie dla nich. Generalnie, funkcje dostępności nie są oczywiste dla osób, które nie mają żadnej niepełnosprawności.

Dostępny projekt e-learningowy to po prostu dobry projekt.

Dobry projekt jest przyjemny wizualnie. Jeśli pokazujesz komuś - komukolwiek - swój kurs online, a ta osoba odsuwa się od ekranu, mruży oczy lub naśladuje jakiekolwiek oznaki dyskomfortu, masz więcej pracy do wykonania.

Dobry projekt jest uporządkowany i łatwy w nawigacji. Dobrą zasadą, o której należy pamiętać, jest zasada trzech kliknięć. Użytkownik musi być w stanie dotrzeć do pożądanej informacji za pomocą trzech kliknięć lub mniej. Nie zakopuj więc materiałów edukacyjnych i nie wymagaj od studentów, aby zakładali czołówkę podczas ich poszukiwania.

Świetny projekt oznacza niezagracony ekran. Jest to cienka linia pomiędzy utrudnianiem znalezienia informacji a umieszczeniem ich wszystkich na stronie głównej. Niektórzy mogą nazwać to sztuką. Ale zarządzania tą cienką linią można się nauczyć i można ją opanować.

Wielki projekt wykorzystuje dobry kontrast. Bądź ostrożny z kolorami, które wybierasz. Ustaw limit na ich liczbę w kursie, nie czyń ich zbyt jasnymi lub zbyt cienistymi, i nigdy przenigdy nie używaj sąsiadujących kolorów, aby zrobić punkt. Więcej wskazówek na temat tworzenia pięknych, kolorowych kursów znajdziesz tutaj.

Dobry projekt jest statyczny. Nie ma w nim ruchomych, toczących się, migających lub w inny sposób wizualnie przeszkadzających elementów. Użytkownicy naprawdę nie muszą mieć problemów ze wzrokiem, aby być dotkniętym przez takie rzeczy. Po prostu nie wchodź na nie.

Tak długo, jak będziesz przestrzegać tych zasad i wskazówek, Twoje kursy online będą świetne. Wszyscy Twoi studenci będą czerpać przyjemność z nauki. Zdrowi studenci nawet nie zauważą projektu dostępności, podczas gdy ci z taką czy inną niepełnosprawnością będą szczęśliwi, że mogą korzystać z kursów bez większych problemów.

Bądź na bieżąco!

W następnym poście zagłębię się jeszcze bardziej w temat projektowania dostępności w e-learningu i podzielę się przykładami oraz konkretnymi wskazówkami, jak tworzyć kursy online, które spełniają potrzeby wszystkich studentów, bez względu na to, czy są niepełnosprawni czy nie.