Pamiętam, jakby to było wczoraj. To był pierwszy tydzień piątej klasy i byłam tak bardzo gotowa na naukę historii. Spędziłem poprzednie lato ślęcząc nad książką o starożytnym Egipcie, więc musiał to być mój ulubiony przedmiot. W pewnym momencie nauczyciel zwrócił się do nas i powiedział: "zwróćcie na to uwagę, bo nie będę tego tłumaczyć dwa razy".

Wtedy pojawiło się przytłaczające uczucie, że nie będę w stanie skupić uwagi. W konsekwencji cały dzień spędziłem na zastanawianiu się, jak ja w ogóle zdobędę tę wiedzę i czy nie zostanę w tyle. Mądre dzieci wiedziały, jak zwracać uwagę, więc musiałem być jednym z nich.

Brzmi znajomo? A może brzmi to tak, jakby moje 11-letnie ja było już pochłonięte ideą, że moja inteligencja jest cechą stałą, której nie mogę zmienić? Oczywiście, wiele lat później (i z dyplomem z psychologii) mogę powiedzieć, że wiem dokładnie, co doprowadziło do mojej katastrofy w nie tak strasznej sytuacji.

Miałam utrwalony sposób myślenia.

Do teraz, teoria Carol Dweck - wzrost vs. stałe nastawienie - zdobyła zainteresowanie badaczy i nauczycieli na całym świecie. W swojej przełomowej książce autorka proponuje prosty, ale ważny pomysł: nastawienie na wzrost polega na przekonaniu, że ludzie mogą rozwijać swoje zdolności, mając kilka kluczowych elementów:

Posiadając nastawienie na wzrost, ludzie mogą:

Precyzyjnie identyfikować mocne i słabe strony Kochać wyzwania i postrzegać je jako okazję do rozwoju Przekształcić niepowodzenia w przyszły sukces Postrzegać wysiłek jako dobrą rzecz Uczynić naukę priorytetem

W związku z tym wielu nauczycieli zainspirowało się do poszukiwania w sobie i określenia własnego sposobu myślenia, aby przekazać go uczniom. Jednak nawet nauczyciele z nastawieniem na wzrost nie mogą pomóc uczniom w osiągnięciu ich pełnego potencjału, jeśli nie pokażą swojego nastawienia poprzez działania.

Samo mówienie uczniom "Możesz wszystko!", które Dweck kojarzy z fałszywym nastawieniem na wzrost, nie pomoże im w osiągnięciu celów edukacyjnych, przynajmniej nie na dłuższą metę.

Co ma wspólnego technologia informacyjna z nastawieniem na wzrost?

Nauczyciele muszą być konsekwentni w wysyłanych przez siebie komunikatach i włączać nastawienie na wzrost do wszystkiego, co robią, w tym do technologii - a zwłaszcza do sposobu, w jaki wykorzystują technologię do nauczania. Nie chodzi już o to, co dzieje się w środowisku uczenia się, ale o to, co dzieje się, gdy w grę wchodzi edtech i jak możemy wzbogacić to środowisko.

Oto kilka pomysłów na wykorzystanie technologii informatycznych do promowania nastawienia na wzrost:

Pokazywanie postępów poprzez naukę opartą na kompetencjach

Stosując podejście neurokognitywne, naukowcy odkryli, że dzieci z nastawieniem na rozwój są w stanie lepiej radzić sobie z niepowodzeniami. Zwracają też większą uwagę na swoje błędy i wykorzystują konstruktywne informacje zwrotne, aby poprawić swoje późniejsze wyniki. Nic dziwnego, że głównym założeniem growth mindset jest skupienie się na osiągnięciach, co zwiększa motywację i pewność siebie u uczniów.

Niestety, jest to trudne i czasochłonne do zrealizowania podczas zajęć. W tym miejscu z pomocą przychodzi system zarządzania nauczaniem z prostym rozwiązaniem pozwalającym na śledzenie osiągnięć uczniów: funkcją uczenia się opartego na kompetencjach.

Funkcja ta, między innymi, pozwala zorientować się, w którym punkcie procesu uczenia się znajdują się studenci, dzięki czemu można im pomóc w dostosowaniu strategii uczenia się, jeśli zajdzie taka potrzeba. Uczniowie mogą uczyć się we własnym tempie, jeśli mają wcześniejszy dostęp do materiałów edukacyjnych, ponieważ własność jest ważną częścią tego procesu.

I tak, choć może się wydawać, że niektórzy uczniowie nie od razu wezmą się do nauki, jest to podejście o niskim ryzyku, więc nawet ci bardziej niechętni do ryzyka uczniowie mogą nabrać pewności siebie, widząc swoje postępy i zacząć czerpać przyjemność z samego procesu.

Czytaj więcej: Plusy i minusy uczenia się w oparciu o kompetencje

Przekazywanie informacji zwrotnych ukierunkowanych na rozwój

Zewnętrzna informacja zwrotna może wpłynąć na to, jak uczniowie czują się sami ze sobą i jak się uczą. Ponieważ uczniowie zwracają na nie baczną uwagę, informacja zwrotna jest jednym z najlepszych instrumentów, jakimi dysponują nauczyciele, by poprawić wyniki nauczania. Jednak nie wszystkie informacje zwrotne są takie same. Negatywne lub pozytywne komentarze bez wskazówek dotyczących poprawy mogą przynieść efekt odwrotny do zamierzonego. Zamiast tego, bardzo obiecująca jest informacja zwrotna zorientowana na rozwój.

Dzięki podejściu zorientowanemu na rozwój, nauczyciele wspierają uczniów, doceniając ich wysiłki i wskazując obszary, w których mogą się poprawić. Ten rodzaj informacji zwrotnej koncentruje się na postępach i refleksji, a nie na właściwej lub poprawnej odpowiedzi.

Oto kilka przykładów informacji zwrotnej zorientowanej na rozwój:

Komentarze na temat postępów w nauce i tego, co robią: "Zastosowałeś właściwą metodę, aby rozwiązać zadanie X" zamiast "Jesteś mądry!". Pochwała za wysiłek, ale nie za wysiłek tylko wtedy, gdy wyniki nie są dobre: "To pokazuje, że bardzo się starałeś, ale następnym razem chcę, żebyś czytał uważniej" zamiast "Bardzo się starałeś!". Sugestie dotyczące znalezienia właściwej strategii uczenia się: "Powinieneś przyjrzeć się dwóm alternatywnym wyjaśnieniom przed napisaniem zadania" lub "Spróbujmy użyć quizów zamiast zapamiętywania".

Oprócz dyskusji twarzą w twarz, warto również znaleźć alternatywne sposoby przekazywania uczniom informacji zwrotnej. W tym celu można wykorzystać proste formularze online lub LMS, który umożliwia pozostawianie komentarzy związanych z zadaniem, a nawet nagrywanie swoich komentarzy, co pozwala zaoszczędzić sporo czasu. W ten sposób studenci mogą w każdej chwili wrócić do Twoich sugestii i wykorzystać je do poprawy swojej nauki.

Wyzwanie dla studentów, by uczyli się więcej

Myślę, że jest już jasne, że kiedy sięgamy do naszego sposobu myślenia o rozwoju, uwielbiamy wyzwania: im trudniejsze zadanie, tym lepiej. Dotyczy to wszystkich dziedzin nauki, w tym STEAM, gdzie dominuje przekonanie, że niektóre umiejętności, np. matematyczne, są stałe. Nie może być to dalsze od prawdy, ale utrwalony sposób myślenia może być powodem, dla którego wielu uczniów rezygnuje z tej konkretnej ścieżki nauki.

Nauczyciele mogą tworzyć bardziej wymagające zadania podczas zajęć, ale także online. Aby dać uczniom równe szanse rozwoju, można dodać więcej zasobów, takich jak filmy wideo, a nawet dodatkowe quizy praktyczne lub problemy, które mogą rozwiązać samodzielnie. Wyzwania mogą również przybrać formę dodatkowych zadań lub ścieżek edukacyjnych, które prowadzą uczniów przez zestaw celów edukacyjnych, które muszą zrealizować.

Czytaj więcej: Rola LMS w projektowaniu spersonalizowanych ścieżek edukacyjnych dla uczniów

Należy pamiętać, że nie powinny być one wliczane do oceny. Niech wysiłek będzie dla samego wysiłku. W ten sposób obniża się szanse, że rozwinie się u nich potrzeba walidacji. Jest to również okazja dla nich do podjęcia ryzyka, przy jednoczesnym zapewnieniu im siatki bezpieczeństwa. Zamiast ułatwiać im pracę, technologia pozwala zaoferować coraz trudniejsze zadania, a także uczynić je zabawnymi dzięki funkcjom takim jak grywalizacja.

Wizualizacja postępów poprzez gamifikację

Uczenie się w oparciu o kompetencje nie jest jedynym sposobem na dostrzeżenie postępów. Ukończenie jednostek może również dać im tę satysfakcję, a jest to jeszcze lepsze, gdy używa się gamifikacji. Grywalizacja działa szczególnie dobrze, gdy struktura bodźców promuje nastawienie na rozwój. Chodzi o to, że uczniowie powinni wizualizować proces i być dumni z własnych osiągnięć, wiedząc, że jest to równie ważne jak wynik nauki.

Na przykład, można przyznać im odznakę za "Dobre postępy" lub zorganizować całą grę wokół "Góry wiedzy", którą muszą zdobyć. Za każdym razem, gdy zdobywają punkty, rozwijają swój "mięsień mózgowy". W rzeczywistości, aby jeszcze bardziej podkreślić ideę postępu, nie muszą zdobywać odznak za otrzymanie określonej oceny, ani nawet zdobywać punktów za zaliczone zadania.

Postępy w grze mogą być widoczne dla ucznia, a czasami mogą oni grać w zespołach, gdzie każdy ma swój wkład i zdobywa punkty.

Zachęcanie uczniów do współpracy

Możesz się więc zastanawiać: jak współpraca ma się do tego wszystkiego? Odpowiedź jest taka, że uczniowie z nastawieniem na rozwój, mając do dyspozycji odpowiednie narzędzia, świetnie sobie radzą w środowisku uczenia się opartym na współpracy. W rzeczywistości nie będziesz zaskoczony, gdy dowiesz się, że dzieci internalizują wiadomości, które słyszą i z pewnością nie zachowują ich dla siebie.

Weźmy na przykład dziecko, które ma problemy z zadaniem domowym. Może ono poprosić swoich rówieśników o pomoc i otrzyma różne rodzaje komunikatów. Uczniowie z nastawieniem na rozwój będą powtarzać to, w co sami wierzą, np. "Możesz to zrobić. Już wcześniej widziałem, jak wymyślasz dobre odpowiedzi, tylko trzeba trochę czasu, żeby się nad tym zastanowić."

W konsekwencji nie można zdyskontować pozytywnego wpływu na ich rówieśników. Jednym ze sposobów, by ułatwić im drogę do lepszej współpracy, jest zaoferowanie im takich narzędzi jak czat, grupy lub zadania grupowe online. Starsi uczniowie mogą również być mentorami dla młodszych. Zakładając konta mentorów w LMS, mogą oni odpowiadać na pytania, pomagać w odrabianiu zadań domowych lub po prostu rozmawiać, kiedy uczeń ma problemy z nauką.

Częstsze stosowanie oceniania kształtującego

Ustalanie wysokich standardów bez wskazówek, jak je osiągnąć, to przygotowanie do porażki. Aby robić to skutecznie, nauczyciele powinni być w stanie zidentyfikować braki w nauce i pracować nad ich uzupełnieniem. Jak widzieliśmy, informacja zwrotna jest świetnym sposobem na zaoferowanie uczniom wskazówek.

Innym rozwiązaniem jest częste stosowanie oceniania kształtującego, które w przeciwieństwie do testów i egzaminów o wysokiej stawce, daje uczniom szansę na przećwiczenie tego, czego się nauczyli, przy mniejszej presji. Możesz znaleźć inspirację w strategiach stworzonych przez Jo Boaler i Davida Weesa, ale możesz również zmienić sposób oceniania kształtującego z pomocą technologii. Oto kilka sugestii:

Użyj formularza ankiety online lub zadania ankiety w LMS. Poproś studentów o samoocenę online po każdej lekcji lub module w formie pisemnej lub poprzez wysłanie nagranej wiadomości Dyskusje online prowadzone przez nauczyciela Autorefleksja: studenci mogą prowadzić blog online, do którego mają wgląd tylko oni i nauczyciel. Ocenianie studentów na różne sposoby, aby mogli rozwijać swoje mocne strony. Dobrym przykładem jest wysłanie zadania w formie wideo zamiast eseju.

Czytaj więcej: 3 Nauczyciele, którzy miażdżą oceny za pomocą ed-tech

Technologia kocha nastawienie na wzrost

W miarę jak edukacja i technologia stają się coraz bardziej ze sobą powiązane, musimy myśleć o wpływie technologii informatycznych i o tym, jak możemy je wykorzystać do wspierania pedagogiki promującej nastawienie na wzrost. Do dyspozycji mamy wiele narzędzi, w tym szkolny system LMS, więc nauczyciele nie muszą szukać technologii gdzie indziej. Liczy się to, co z nią zrobisz!